to boldly go...

Kenia 2

Nadat we mama en papa hun vliegtuig uitgezwaaid hebben zijn we teruggekeerd naar de Nederlandse boerderij aan de voet van de Kilimanjaro. Blij dat we wisten waar naartoe op een avond zoals deze, we worden er weer heel goed ontvangen. 

Op de foto met de Kilimanjaro, de hoogste berg van Afrika. 

De volgende morgen herpakken we ons; tijd voor het volgende hoofdstuk van ons avontuur! Ethiopië ligt al te lonken maar eerst willen we toch nog eens naar de zee, het is al geleden van Zuid-Afika dat we er nog in gezwommen hebben!

We rijden Kenia binnen langs een kleine grenspost en we willen eigenlijk naar de kust rijden door een nationaal park. Als we aan de grens informeren naar de toestand van de weg raden ze ons die route af wegens 'security issues'. We vragen het nog aan enkele mensen maar iedereen zegt hetzelfde. Een beetje jammer, we moeten nu een hele omweg maken. 

Door de lange omweg komen we in donker aan in Mombassa, iets wat we eigenlijk altijd vermijden. De stad komt ons heel vuil en smerig over, we zijn bijna op bestemming maar dan,.. we dachten dat er een brug was maar nee hoor het is een ferry die we moeten nemen. 

Het duurt gelukkig  niet zo lang als we gevreesd hadden, terwijl we wachten kunnen we naar de publiciteit kijken op het grote led scherm. Massa's en massa's mensen gaan op en af de ferry, het is ook nog eens een hele belevenis.

Aangekomen op de camping aan het strand zien we Bonnie & Darren terug!

 

 

 's morgens komt Mango Man langs met groentjes en fruit. Een beetje later ook de visser.

Lekker verse scampi's op de braai.

 

ja, ja, je kon het al zien aan mijn gezicht hé ; verkocht!

en ja deze ook. 

Luilekkeren op het strand, toch te warm om iets te doen. 

 

Bonnie en Darren hebben hun jeep na een jaar rondreizen in Afrika in de container gestoken, dit is hun laatste avond. 

 De volgende morgen zetten we ze af aan de luchthaven, een beetje triestig het doet ons beseffen dat aan onze trip ook eens een einde zal komen.

Terug naar Nairobi, Jungle Junction. 

Jo neemt ons jeepke goed onder handen; nieuwe remmen die mama en papa meegebracht hebben, olie verversen,.. klaar voor de next trip. 

We zijn hier niet alleen, het is een gezellige bedoening. 

 Een braai kan toch ook niet ontbreken. 

 

Tijd om terug te vertrekken, we verlaten Kenia nog niet we willen eerst nog Mt Kenia beklimmen. Mt Kenia is dan wel niet zo hoog als de Kilimanjaro maar is met zijn 5200m toch de tweede hoogste berg van Afrika. 

Nog een goed ontbijt voor we de berg optrekken. 

'The Swiss Guys' geven ons een lift tot aan de gate of ten minste dat was de bedoeling want het laatste stukje is nogal modderig dat we uitstappen en een moto taxi nemen. 

Vanaf de gate wandelen we 3uur tot de eerste hut op 3300m. 

En daar gaan we naar toe!

 

De tweede dag wandelen we 7 uur naar de volgende hut op 4200m, het is een prachtige wandeling maar het laatste uurtje krijgen we een goede regenbui over ons heen. 

Jo in zijn nopjes tussen de bergen.

Als we terug een beetje opgedroogd zijn en uitgerust hebben in de hut besluiten we nog een kleine aclimatisatie wandeling te maken. Misschien was dat niet zo een goed idee want als we terug komen begint mijn hoofd en buik te draaien, de hoogte,..

Het zag er even naar uit dat ik niet veel hoger ging geraken maar de jongens geven mij een citroen thee en ik ga nog naar buiten voor wat frisse lucht en een uurtje later voel ik mij al veel beter. 

We slapen uiteindelijk nog een paar uurtjes redelijk goed ook al zien we de muizen rondcrossen in de hut onder de bedden. 

Om 3u 's nachts vertrekken we naar de top, gelukkig is het nu droog en even later komen we de eerste sneeuw tegen.

Een perfecte timing; net als de zon opkomt staan we op de top!

 

Het is prachtig!

Eens op de top zien we van de andere zijde 2 andere 'Muzungus' (blanken) naar boven klauteren, het zijn Alex en Magdalena een oostenrijks koppel. Ze hebben geen handschoenen maar gewoon kousen over hun handen. Ze zeggen dat ze met de auto door afrika aan het reizen zijn en niet voorzien zijn op koude. Tja,.. wij zijn hier ook met de auto maar wij komen van Siberie dat is misschien het verschil.

De klim naar beneden kan beginnen en ik dacht dat het moeilijkste achter de rug was... het moet nog beginnen.  

Pfff..

In de eerste hut stoppen we voor ontbijt/lunch voor ons een boterhammeke voor de porters mais pap natuurlijk.

 

De weg naar beneden is veel lastiger dan we verwacht hadden, het is heel vermoeiend en het pad is in een rivier veranderd.

Na 12 u wandelen komen we doodop aan in de hut op 3000m. We hebben vandaag 800m geklommen en 2000m afgedaald, ik kan geen stap meer zetten. 

Een blik ravioli is nog nooit zo lekker geweest, de halve wereld rondgereisd in ons noodrantsoen en als laatste zucht nog even Mt. Kenia op en neer geweest. 

 De volgende morgen hebben we terug een beetje energie en wandelen we naar de gate aan de andere kant van de berg, niet veel verder op de camping staat ons jeepke op ons te wachten. 

Jo laat zich gaan een koopt zo een afrikaans kookvuurtje,.. 2  dagen doen we niets anders dan koken samen met Alex en Magdalena op de camping. 

Als echte Oostenrijkers maken ze heerlijke shnitsels voor ons! 

Na twee dagen is het genoeg geweest en zetten we terug koers richting Nairobi, we voelen ons nog niet helemaal klaar om richting Ethiopie te vertrekken.