to boldly go...

Rwanda

 

Rwanda
 
The land of 1000 hills.
Pays des milles Colinnes.
 
 
 
Rwanda, een vroegere Belgische kolonie. Visa is voor de meeste mensen gratis maar niet voor ons, wij moeten betalen en ook 21 dagen op voorhand aanvragen per internet. Het lijkt er even op dat we niet binnen mogen omdat we geen bevestiging per mail gehad hebben maar na wat discussiëren, rijden we Rwanda toch binnen.
 
Het verbaast ons nog steeds dat iedere keer dat we de grens over rijden we onmiddellijk voelen dat we in een ander land aangekomen zijn.
Geen verkeersborden, aanwijzing, lijn, pijl niets,... pas als de eerste tegenligger recht op ons af komt beseffen we dat het hier in Rwanda terug rechts rijden is. Even aanpassen dat is voor ons al geleden van Rusland.
Er lopen ongelofelijk veel mensen op straat overal staan bananenbomen, straten en dorpjes zijn netjes, huisjes zijn mooi verzorgd soms zelfs geschilderd en met bloemetjes in het voortuintje.
Rwanda is het land van de 1000 heuvels en dat is te zien, heel veel heuveltjes, allemaal bewerkt in terrassen.
 
Net voor donker rijden we Kigali binnen, ook hier zijn de straten heel mooi verzorgd er is straatverlichting en bloemetjes op de midden berm en op de ronde punten, een heel moderne stad.
 
 
 
Kigale.
 
30 maart
 
 
De lintjes waarmee onze boomstam is vastgebondn waren doorgescheurd, ik dacht dat we hem eindelijk gingen achterlaten maar nee hoor, Jo neemt gewoon een nieuw lint. 
 
We gaan eerst naar de toerist info en boeken onze tickets om de gorilla’s te bezoeken , daarna lopen we eens langs Hotel des Milles Collines waarop de film ‘Hotel Rwanda’ gebaseerd is.
 
We gaan nog naar –een echte- supermarkt dat is ook al even geleden en naar het internet café. Wanneer we de parking af willen vallen we bijna achterover; we moeten 10 US$ betalen om enkele uren te parkeren!
 
 
We bezoeken ook nog de memorial van de genocide van 1994, na ons bezoek aan Auschwitz in Polen en Hiroshima in Japan zijn het op onze reis nogal sombere bezienswaardigheden maar misschien ook wel een stukje verplichte geschiedenis.
Als we door Rwanda rijden is het moeilijk om voor te stelen dat nog geen 20 jaar geleden hier een massamoord heeft plaats gevonden. Op 100 dagen tijd zijn meer dan een miljoen mensen vermoord, plots was iedereen een vijand, buren, vrienden, en zelfs familie was niet meer te vertrouwen.
We trachten te begrijpen wat er gebeurt zonder te kunnen begrijpen hoe zoiets kan gebeuren.
 
Na ons bezoek rijden we door naar Musanze, een stadje vlak bij het nationaal park des Volcans waar we de gorilla’s gaan bezoeken. De enige camping die in de Lonely planet staat bestaat niet meer, we komen terecht bij het ‘Centre Pastoral de notre dame de Fatima’
een hotel het heeft wel meer weg van een klooster of internaat maar we mogen er op de binnenkoer kamperen.
 
 
31 maart
We hadden onze wekker om 5u30 gezet maar om 4u30 worden we wakker van lawaai. Het lijkt op een grote groep mensen die op straat veel lawaai maken, het klinkt als een opstand, of misschien hebben ze de voetbal verloren of gewonnen maar dit midden in de nacht? We maken ons wat zorgen want om 6u moeten we vertrekken en het laatste wat we willen is tussen een massa opgewonden mensen rijden met onze jeep.
We staan op en gaan aan de receptie vragen wat het lawaai was, het blijkt een training te zijn van de militairen of politie die iedere morgen voor zonsopgang enkele toertjes in het stadje lopen met veel lawaai.
 
 
Op naar het meeting point voor ons bezoek aan de gorilla’s. Het is even wachten tot iedereen er is en we in een groep ingedeeld worden. Jo moet ook nog de meeting van ‘de drivers’ bijwonen. We hebben aangegeven dat we graag wandelen en we mogen de Susa groep bezoeken.
 
Het is de grootste groep van het park met 29 familie leden en 3 silverback mannetjes. De gorillas hebben allemaal een naam en worden herkend aan hun neus. 
De wandeling in het park is echt prachtig, eerst door de velden dan door het bamboo bos om daarna in het regenwoud te komen. De geuren en kleuren van het regenwoud zijn prachtig. 
 
 
 
Na ongeveer 2 uur wandelen zien we onze eerste Gorilla zitten een beetje verder in het groen. We laten de rugzakken achter en gaan nog wat verder.
We zien 2 silverbacks, enkele tieners een zwangere mama en 2 kleine gorillatjes.
 
Dit is het 7 maand zwangere vrouwtje. 
 
Ze zitten tussen de struiken te knabbelen op de stengels en trekken zich niets aan van de groep toeristen.
 De silverback, de mannetjes worden zo genoemd omdat hun rug van kleur verandert als ze volwassen worden. 
 
 
 
 
 
 
We kunnen heel dichtbij komen en soms komt er een gorilla tussen ons door die terug bij de groep wil.
We zijn op stap met 3 professionele natuur fotografen. 
 
 
 
Net als ons bezoekuurtje over is zakt de mist en begint het te regenen, Gorillas in de mist!
 

Wat hebben we geleerd:

  • Belgen moeten het visa van Rwanda 21 op voorhand per internet aanvragen
  • De recente geschiedenis van Rwanda is verschrikkelijk, toch zijn mensen zeer optimistisch
  • Rwanda is een heel mooi en vooral een heel netjes land
  • Plastiek zakken zijn hier verboden, alles komt in een zak van papier
  • De gorilla's zijn toch wel heel speciaal!

 

Andere reisverhalen