to boldly go...

Malawi

4 maart

Transit door Mozambique. We rijden eerst nog door het centrum van Harare voor we de weg op gaan richting grens.

 

De baan is goed en langs de kant zien we vele vrouwen groentjes verkopen, veel goedkoper dan in de supermarkt. Ik wil graag enkele tomaten en een butternut maar ze willen mij een hele emmer verkopen, veel te veel voor ons. Ook de nootjes komen in emmers, 1 dollar voor een emmer, als ik zeg dat dit te veel is dan doet ze er de helft uit en zegt ‘1 dollar’, alle vrouwen schieten natuurlijk in de lach, uiteindelijk krijg ik een handjevol nootjes gratis mee. De grens verloopt vlot, toch spannend want Jo is nog steeds diplomaat omdat we geen roadtax betaald hebben maar even later rijden we zonder problemen Mozambique binnen.

We voelen onmiddellijk dat we in een ander land aangekomen zijn. Er lopen nog meer mensen op straat, hier kan je geen groenten meer kopen maar langs de kant staat het vol met mannen die houtskool verkopen en anderen die stenen verbrijzelen met een hamertje. Op onze weg ligt maar één stadje met één camping dat zal het dus moeten zijn. Gelukkig zijn Grant & Angie ons een dag voor en ze sms’en ons dat er veel kinderen zijn maar dat ze toch rustig geslapen hebben. We volgen onze gps en rijden in een vuil klein modderstraatje in waar de camping zou zijn. We zien geen pijltjes meer maar dan komt een hele groep kinderen van achter een hek en ze roepen ‘campsite, campsite!’ ze open het grote hek en we rijden binnen.

 

Zo een enthousiaste ontvangst hebben we nog nooit gehad. Het ziet er niet uit als een camping, een stuk land aan het water met een vervallen gebouwtje en primitieve toiletten. Terwijl de kinderen rond ons jubelen, vragen Jo en ik ons af of we wel goed zitten, misschien willen ze ons op het verkeerde spoor brengen?

Gelukkig komt er een half uurtje later nog een auto oprijden, het is een missionaris en hij komt hier al jaren maar hij vraagt zich ook af wat er gebeurd is met de uitbater dat het er nu zo vervallen bij ligt. We zijn in ieder geval al niet meer alleen en we zijn op de goede plek. Als we wat later onze stoeltjes uithalen druipen de kinderen vanzelf al af. Malawi

 

5 maart

Tot zover Mozambique. We rijden verder richting grens van Malawi en deze grens is voor ons volledig gratis; een visum hebben we niet nodig, verzekering en carnet de passage hebben we dus we moeten niets betalen. We rijden op aanraden van de missionaris recht naar het zuiden van Lake Malawi ‘Cape Maclear’ een klein dorpje en een stukje paradijs.

We vinden een lodge met camping en we parkeren onze jeep op enkele meters van het water. Ik heb mijn bikini al aan om na deze lange rijdag in het water te duiken als ik toch nog even vraag of hier geen krokodillen zitten? Ja er zijn er wel maar niet veel, ok en ik ga al richting water en dan roept de man nog ‘maar hier zit wel Bilharzia’ (wormpjes die via je huid naar je lever kruipen). Ja nu heeft hij mij, ik blijf mooi op het droge. We maken een strandwandeling en de lodges wisselen af met hutjes van het dorp.

 

Vrouwen en kinderen doen de was in het meer en mannen passeren in een houten bootje.

 

 

Terug op onze camping zien we de auto van Ange & Grant naast onze jeep staan, leuk om hen hier terug te zien. Wat later zien we toch toeristen zwemmen, ze zeggen dat de Bilharzia ons toch niet kan tegen houden om in Lake Malawi te zwemmen? We moeten gewoon een medicijn nemen als we geen risico willen nemen. Joepi en met de zonsondergang duiken we toch het heerlijke water (28 graden!) in.

Lake Malawi, volgens de locals betekend malawi 'vuur' omdat het bij zonsondergang is alsof het meer in brand staat. 

6 tot 8 maart

De volgende 3 dagen genieten we van het zonnetje, gaan we snorkelen,slaan een babbeltje met andere overlanders en verkennen we het dorpje.

 

 

 

Jo zag gisteren avond enkele jongens met een Happy Pants, die zijn er deze morgen al terug om hem mee te nemen om ook één te laten maken. Ze nemen ons mee in het dorpje, eerst gaan we de stof kiezen en dan naar de kleermaker.

 

We brengen ook een bezoekje aan de mama van de éné en de vrouw en baby van de andere.

Als we terug komen van het dorpje staat de mama al klaar met pap en groentjes maar we bedanken toch maar vriendelijk. Een beetje jaloers koop ik toch ook stof en laat mij een lange rok maken dit kan nog van pas komen denk ik als we richting noord afrika gaan.

Het eerste land waar we frietjes vinden op straat! Hier kopen we frietjes van de frituur.

En! Plots horen we vanuit een hut heel veel lawaai, we nemen een kijkje binnen en echte bioscoop.

 

9 maart

 Nu begint het terug te kriebelen, we willen verder en bovendien is het deze morgen regenachtig en bewolkt ideaal om door te gaan. Een beetje met een raar gevoel zetten we koers richting noorden. Vanaf nu zullen we bijna altijd noordwaarts moeten rijden, het voelt alsof we aan de terugweg begonnen zijn. We doen inkopen in een klein stadje en rijden de hoofdstad van Malawi; Lilongwe gewoon voorbij.

 

Onderweg zien we de tabakbladen die hangen te drogen onder een rieten dakje en overal staan stalletjes met dames die tomaten verkopen.

 

Het is net donker geworden als we de piste oprijden naar Luwawa Forest camp, hopelijk is het iets want we hebben geen zin om nog veel verder te rijden. De lodge wordt gerund door een Engelsman en heeft een heel gezellige bar met een openhaard.

De andere gasten- 2 meisjes van Oostenrijk – zijn aan het smullen van een chocolade cake met custard. Hmmm Ik kan Jo snel overtuigen en we gaan deze avond niet meer koken maar gewoon een dessertje eten.

10 maart

Tijdens onze wandeling in het bos komen we enkele vrouwen tegen die van hun dorpje naar de weg wandelen met een grote ton op hun hoofd.

Het blijft ons nog steeds verbazen hoe ze het doen.

 

In de tonnen zit geen water maar een lokaal alcoholisch drankje die heel erg stinkt, Jo krijgt een tasje aangeboden maar nee, toch bedankt. Maar ze poseren graag voor de foto.

 

De Indigenous walk toont ons het verschil tussen de originele bebossing en de aangeplante eucalyptus bomen.

Terug op de camping zijn we onze lunch aan het klaar maken en dan komen Ange & Grant weer aangereden. Het is een beetje een regenachtige frisse avond en we nestelen ons bij het haardvuur met een warme chocomelk ( en dit in Malawi!)

11 maart

We willen eigenlijk vertrekken vandaag maar we doen het zo traag deze morgen, rustig ontbijt, watertank vullen en filter poetsen,.. tegen dat we klaar zijn om te vertrekken is het al middag. Dan lunchen we maar eerst en besluiten nog een nachtje te blijven hier in de bossen. Het wordt een luilekker namiddagje, we kruipen voor de eerste keer tijdens onze reis terug in de jeep om een filmke te kijken. We kijken naar ‘the Long way around’ over 2 motor bikers die van Londen naar Japan rijden, heel herkenbaar!

Als het terug opklaart dan gaan we vissen op het meer en Jo heeft deze keer meer geluk, hij vangt 2 vissen waarmee de mensen die werken op de camping heel blij zijn. Tegen de tijd dat wel willen koken krijgen we een hevige onweersbui over ons, het giet en we blijven hangen in de gezellige bar.

12 maart

Nu vertrekken we toch echt, we rijden terug naar beneden richting Lake Malawi. Onderweg zien we hele heuvels kaal, en langs de weg vele vrachtwagens met hout en bomen, het ziet er een beetje triestig uit. Op de camping komen we alle overlanders terug tegen van enkele dagen geleden.

We ontmoeten er Bonny & Darren, het eerste koppel die we tegen komen die met een auto ouder dan de onze Afrika rondreizen. Ze rijden met een Range Rouver ambulance van 30 jaar oud. 

 

 

13 &14 maart
Nog een dagje snorkelen en rondhangen en dan vertrekken we terug richting Livingstonia. We komen terecht op de Lukwe camp gerund door een Belg.
De camping ligt op de bergflank en van op het terras hebben we een prachtig uitzicht. Zo een plekje om met een boek weg te zakken in de zetel en af en toe eens op te kijken om je te verbazen over het uitzicht.
We maken ook nog een wandeling (ske) naar de watervallen.
 
15 maart
Bonnie en Darren zijn gisteren op de camping toegekomen en we maken samen een wandeling naar Livingstonia, een dorpje dat er helemaal niet Afrikaans uitziet, eerder oud engels en Livingstone is hier helemaal nooit geweest.
 
We wandelen terug en nemen de shortcut, we volgen enkele meisjes tussen de velden en de hutjes naar beneden.
 
 
17 maart
We zakken terug af naar het meer en kamperen nog 2 dagen op het strand van lake Malawi!
 
 
 
Het is een beetje een luikekker landje Malawi, maar de was moet ook af en toe eens gedaan worden hé.
 
Wat hebben we geleerd:
 
Zwemmen in Lake Malawi is heerlijk, ook met Bilharzia.
Wij geloven niet meer in hulporganisaties, wij zijn hier de enige die vrijwilligers werk doen.
Mensen in Malawi zijn Happy People!
 
 
 

Andere reisverhalen.