to boldly go...

Botswana

 

1&2 februari
Op naar Botswana.
Tegen de middag rijden we over de grens en via de ‘Kalahari Highway rijden we naar de hoofdstad Gabaronne.
 
3 februari
We willen informatie inwinnen over het bezoeken van de natuurparken in Botswana en rijden naar de stad. We parkeren ons net voor het politie kantoor aan de overkant is de toerist info. We krijgen er een heleboel boekjes en kaarten die we eerst terug in de auto willen leggen. Als we terug gaan naar de auto zien we dat mijn zetel naar voor geklapt is. Jo vraagt nog waarom ik mijn zetel zo raar gezet heb maar dan zien we dat het slot opengebroken is. Onze camera’s zijn weg, mijn gsm, de gps spotter, nog een zakje ze zijn ook achter in de jeep gekropen en hebben alles overhoop gehaald zelfs de frigo was open. En dat allemaal op de middag in een drukke straat net voor het politie kantoor. We zijn er echt niet goed van.
We gaan natuurlijk een verklaring afleggen bij de politie en daar staat nog een Zuid-Afrikaanse toerist met hetzelfde probleem.
Helemaal terneer geslagen keren we terug naar de camping waar Casper op ons staat te wachten, gelukkig kunnen we ons hart eens luchten.
 
5 en 6 februari
We gaan op bezoek bij onze Belgische Consul, we hebben nog enkele documentjes nodig voor de visa’s van Sudan en Ethiopië.
We worden onmiddellijk ontvangen door Marc en zijn vrouw Bieke, echt op zijn Belgisch en dat doet echt deugt na de tegenslag van gisteren.
Bieke maakt voor ons Belgische frietjes 2 keer gebakken met zelfgemaakte mayonaise na 7 maand reizen voelt het een beetje als thuis komen.
 
7 februari
En daar is ze dan eindelijk! Ons joke
We staan al te wachten op de nieuwe luchthaven van Gabarone, we kunnen van achter het glas Joke haar vliegtuig zien landen en dan zien we ze eindelijk uitstappen! Wij staan vol enthousiasme te zwaaien maar Joke ziet ons niet, dan nog even wachten tot ze haar bagage heeft en daar is ze dan, bijna niet te geloven dat we elkaar zo lang moeten missen hebben.
Terug bij onze Consul heeft Bieke gezorgd voor een heerlijk ontvangst; rosbief met zelfgemaakte kroketjes en erwtjes en worteltjes.HMMM
En we kunnen ook ineens naar huis skypen om ons mama gerust te stellen.
 
8 februari
 
Met Joke in ons midden vertrekken we richting Khama Rhino Sanctuary, daar toegekomen gaan we onmiddellijk op game drive. We hadden wel gehoopt dat we neushoorns zouden zien maar dat het er zo veel zouden zijn dat hadden we niet verwacht!.
We zijn onze tel kwijt geraakt bij 18 neushoorns. Eens steekt een mama met haar jong net de weg over voor onze jeep. Joke en ik zitten op het dak en zo rijden we rond, we zien ook zebra’s, giraffen, wratten zwijnen, dat kan al tellen voor joke haar eerste safari.
 
We rijden naar de campsite waar Casper met zijn truck al staat te wachten en we steken ineens al de braai aan en we genieten samen van Joke haar eerste kampeeravond.
En dan kruipen we met ons drietjes gezellig knus in het jeepke met enkele de geluiden van de natuur rond ons. 
 
9 februari
We worden wakker gemaakt door de Hornbill vogels met de kromme bek die onze ruitenwissers aanvallen, we hebben ons werk om ze steeds weg te jagen ze vinden onze jeep wel tof.
Na het ontbijt trekken we verder richting Central Kalahari, het is bijna een dag rijden we wisselen wat af, soms zitten we met ons drietjes, Jo kruipt eens in Casper zijn truck en Joke en ik rijden verder op de tonen van liedjes van de Leeuwekoning. Girl Power!
In de late namiddag rijden we dan eindelijk de piste tussen het hoge gras recht naar de central Kalahari.Hier is onze lievelings film ‘The Gods must be crazy’ opgenomen maar wat we verder kunnen verwachten weten we nog niet.
 
In een reisgids van Botswanan staat geschreven; only for people who are bush-wise and very well equipped to be totally self-reliant in the outdoors.  Ja dat zijn wij dus!
En in de Lonely planet staat geschreven;
‘There is something in the dry air, and the seemingly empty landscape conceals a very deep sense of meaningful connection to those who enter it.
We komen net voor zonsondergang aan op de kampsite, en we steken onmiddellijk het kampvuur aan. De steak ligt op de braai en Joke wil snel eens naar mama bellen met de satelliet telefoon. Net als ze mama aan de lijn heeft brullen de leeuwen vlak bij ons! We zijn allemaal goed verschoten en joke zegt tegen mama, bel straks maar even terug.
 
Als ze mama 15 min later terug aan de lijn heeft zegt Joke dat het een grapje was van de leeuwen en we schieten natuurlijk allemaal in de lach. Niet veel later beginnen de leeuwen terug te brullen, ze lijken vlakbij. De campsites zijn hier volledig open en we zitten echt midden in de bush. We eten toch maar snel onze hele lekkere steak op en kruipen dan toch maar veilig in ons jeepke. De hele nacht horen we de leeuwen rondom ons, veel kans dat ze op enkele meters van onze jeep gewandeld zijn deze nacht,..
 
10 februari
Op zoek naar de leeuwen in de central Kalahari! We weten ondertussen dat ze er zeker zijn. De leeuwen hier zijn  de grootste en de mooiste van de wereld met zwarte manen. Het hoge gras maakt het moeilijk om ze te spotten, we kruipen op het dak van de jeep terwijl Jo rondtoert.
We komen de hele dag niemand anders tegen.  We genieten van het schitterende landschap, de giraffen, vele orixen, steenbokjes, springbokjes, red harte beest, zebra’s maar helaas geen leeuwen.
We kamperen deze avond aan de rand van een pan die vol loopt met ‘game’ allemaal lekkere hapjes voor de leeuwen.
 
 
We hopen toch weer stiekem dat we een leeuw in actie zullen zien terwijl we koken met de ondergaande zon. Helaas, de leeuwen horen we weer een hele nacht brullen dus ze zijn er toch alleen zien we ze niet.
 
 
11 februari
We staan heel vroeg op zodat we met de opkomende zon een rit kunnen maken rond de pan. De kleuren zijn schitterend en de dieren ook maar ook vandaag zien we geen ‘predators’.
We ontbijten met een schitterend uitzicht op het dak van onze jeep en rijden dan langzaam het park terug uit.
Bij het buiten rijden hebben we geluk; we moeten eigenlijk nog een dag en nacht bij betalen maar de bevoegde officier is er niet, … jammer.
De Kalahari is toch wel inderdaad een heel bijzonder park, we moeten de schrijver misschien wel gelijk geven ‘ there is somthing in the dry air,… and we left with a dazzeling smile.
 
Vanaf de Central Kalahari rijden we recht naar Nxai Pan, dit zou ook een schitterend park zijn maar bij de gate vallen we bijna omver van de camping prijs. We trachten te discussiëren maar nee, niets aan te doen, de camping is sinds vorig jaar geprivatiseerd en is ongeveer 10 keer zo duur geworden.
Het is ondertussen al late namiddag en we hebben geen zin meer om ver te rijden, we besluiten dan maar gebruik te maken van de sponsor centjes die Joke meegebracht heeft en rijden een beetje later toch het park binnen.
Het is een redelijke zandpiste van 30 km naar het park, onderweg zien we al de eerste giraffen. Even lijkt het er op dat we een stevige bui over ons zouden krijgen de hemel kleurt helemaal zwart, we ruiken de regen maar ze blijft gelukkig weg.
We maken nog een zonsondergang trip in het park en zien de vele zebra’s, giraffen en andere beestjes.
We maken kennis met de enige andere kampeerster, het is een professionele fotografe en woont al 30 jaar in de parken in Botswana.
De Leeuwen waren deze morgen niet ver van de weg, die hebben we net gemist helaas. Als we terug lopen naar de jeep zegt ze nog; ‘pas op de luipaarden houden je in de gaten.’
 
12 februari
Bij de ochtendgloren zijn we terug vertrokken, afwisselend zitten we op het dak van de jeep. We ontbijten tussen de vele zebra’s en Giraffen.
 
Joke ziet ook haar eerste olifanten. De natuur is prachtig en er zijn heel veel dieren maar de leeuwen kunnen we niet vinden.
Er loopt een Olifant op de weg en wij kunnen niet passeren,.. 

 
Voor de lunch rijden we naar Baines Baobab dit is een eilandje in een zoutpan met 7 grote baobab bomen.
Het is een mystieke plaats, heel mooi en indrukwekkend een perfecte pic nic plaats maar wel heel warm.
 
We moeten deze keer ook nog de park fees betalen maar ook deze keer is de bevoegde officier er niet,.. dat maakt onze dure camping toch een beetje goed.
 
Koers richting Maun, een stadje waar we terug kunnen tanken en inkopen doen. We logeren op de camping van de ‘Island Safari Lodge’ met schitterend zwembad waar we onmiddellijk induiken.
 
 
13 februari
In de voormiddag gaan we winkelen en ook onderbroekjes voor Joke zoeken. We hadden haar gezegd dat ze echt slechts een minimum van bagage mocht meenemen maar dat van die 3 onderbroeken was eigenlijk een grapje. Jo en ik liggen natuurlijk krom van het lachen.
Na de middag komen David en zijn gezin langs, we hebben ze leren kennen in Namibië, het zijn Zweeden die ondertussen meer dan een jaar in Botswana wonen. Een gezellige luilekker namiddag aan het zwembad.
 
14 februari
Valentijn, een feestdag voor iedereen die je lief hebt, ook voor zusjesliefde zegt Joke.
Om dat te vieren gaan we op boot trip op de Okavango delta met de motor boot varen we een uurtje en daar mogen we overstappen in een ‘Mokoro’.
Dit is een bootje gemaakt uit 1 boomstam vooruit geduwd door de bootman/vrouw met een lange stok.
 
Het is voor ons echt relaxen terwijl we dobberen tussen het hoge riet en de lelies genieten van de stilte.
Ze brengen ons naar een eilandje waar we in de snikhete zon een wandeling maken door het gras en na de lunch stappen we terug het bootje in.
 
In een open plaats tussen het riet stoppen we  om te zwemmen, het water is echt heerlijk! Echt wat we nodig hadden.
Op terugweg met de motor boot naar de lodge zien we ons eerste nijlpaard in de rivier (dezelfde waar we net in gezwommen hebben) we zien enkel zijn ogen en neus boven komen maar we zijn toch al blij.
Terug in Maun hebben we afgesproken met David, we gaan samen iets eten in een restaurantje voor Valentijn.
 
15 februari
We worden wakker op de oprit van onze Zweedse vrienden en ontbijten nog samen . Nadat we onze permits hebben vertrekken we richting volgende nationaal Park ‘Moremi’. Net aan de gate komen we een Italiaans koppel tegen met de jeep.
Omdat niemand echt weet hoe de toestand van de weg is besluiten we maar samen te rijden. De camping is aan de third bridge maar we moeten eerst nog de eerste en de tweede brug over. Beide bruggen liggen goed in het water en we rijden er nog liever langs.
Enkele keren moeten we hele stukken door het water, een geruststelling dat we hier nu met 2 jeeps zijn.
Hier willen we niet vast zitten in het water, met alle nijlpaarden en krokodillen in de buurt! Je zou het hen niet toegeven maar nijlpaarden zijn de gevaarlijkste van al de Afrikaanse dieren omdat ze heel agressief zijn en ook hun territorium afbakenen. Kom je te dicht dan vallen ze aan. We zijn toch maar heel voorzichtig.
 
 
Stefano en Claudia stellen voor om echte Italiaanse pasta klaar te maken, we zeggen geen nee! Heel lekker en een hele toffe avond met onze nieuwe vrienden.
 
 
16 februari
De Third Bridge is ook ingestort en we kunnen er niet door, dat wil zeggen dat onze route letterlijk in het water valt.
We besluiten met Stefano en Claudia op game drive te gaan. 2 keer loopt een Olifant midden in het pad, we rijden geduldig achter hem aan tot hij besluit een andere richting te nemen. Toch spannend die grote olifanten.
Stefano en Claudia zitten 2 keer vast en ondertussen heeft de olifant hen al bijna ingehaald.
We halen ons sleeplint uit midden tussen het hoge gras, vol met leeuwen die je nu toch niet kan zien komen.
 
 
 
 
We maken deze avond terug een groot kampvuur en eten samen naast onze jeep. In de verte horen we een leeuw brullen, een kwartiertje later horen we hem nogmaals brullen deze keer dichter. De derde keer kwam de brul van de leeuw van zo dicht bij dat we op enkele seconden tijd allemaal in onze jeep zaten. We horen ook de deuren toeslaan van de auto die naast ons kampeert. Oef,.. dat was close.
We speuren met de zaklamp maar we zien niets.
Een dikke zusjes knuffel!
 
17 februari
’s morgens horen we van de rangers dat de leeuw inderdaad op de campsite op enkele meters van ons gepasseerd is. Why did you not go and look?? Ja ja waarom?
 
Samen met Stefano en Claudia rijden we terug naar de gate. Stafano is iets te optimistisch geworden en rijdt zich voor de derde keer vast, hij zit nu midden in een modderpoel en dat terwijl er een padje omheen ging.
 
Claudia was eerst een beetje boos maar dan moeten we er allemaal mee lachen, ze hebben toch geluk dat wij in de buurt zijn anders gingen ze hier wel enkele uurtjes bezig geweest zijn.
Terug aan de gate besluiten Stefano en Claudia hun plan te veranderen en met ons verder te rijden. Ze hebben 3 keer vast gezeten op 2 dagen, misschien is het inderdaad nuttig om met 2 te rijden en voor ons is het toch ook een geruststelling. Bovendien zijn ze heel tof gezelschap!
Enkele km na de gate merken onze Italiaanse vrienden dat ze een platte band hebben, nu liggen we al helemaal plat van het lachen! Stefano weet dan ook nog niet helemaal hoe hij het moet aanpakken dus Jo vervangt eigenlijk zijn band.
 
Op de piste buiten het park zit Joke achter het stuur, enkele keren krijgt ze het goed warm als een olifant midden op de weg staat of een giraf oversteekt.
 
We willen deze avond kamperen op de Kwai community campsite, er geraken blijkt al een hele onderneming. Op de eerste piste moeten we enkele keren het water door, wij rijden steeds voor maar bij een grote plas heeft zelfs onze jeep het moeilijk en geraken we er net door. Stefano wil het hem niet riskeren en we proberen een andere piste.
Op de weg passeren we verschillende kuddes olifanten, rijden langs het moeras waar de nijlpaarden  liggen, zien de olifanten baden,.. een mooie rit.
 
De campsite blijkt niet meer te zijn dan een open plek onder de bomen, prima voor ons. We trachten terug te eten voor het donker wordt en als alles klaar staat en de zon nog een rode gloed geeft tussen de bomen worden we allemaal heel stil.
Er komt een gigantische kudde olifanten van alle kanten rondom ons, ze lopen allemaal richting water. Er zijn hele grote olifanten maar ook hele kleintje die achter mama aanhuppelen en die we bijna niet zien lopen in het hoge gras. Sommigen aarzelen even als ze ons zien maar lopen dan rustig verder. Het is zo een grote groep, misschien wel 60 en het zijn zo grote dieren maar toch horen we ze bijna niet en komen ze muisstil voorbij.
Net zoals in een sprookje zegt Joke en zo was het eigenlijk wel, heel bijzonder.
 
Joke, waar mogen wij liggen ? 
 
’s Nachts word ik nog wakker van iets dat lijkt op voetstappen en in het maanlicht zie ik een Hyena langs onze jeep lopen. De nijlpaarden horen we ook nog oinken in de verte.
 
18 februari
Op naar het volgende nationaal park, Joke is een echte 4x4 piloot aan het worden en zij rijdt het hele stuk op de zandpiste tussen de olifanten naar Savuti.
Ook de camping in Savuti is vorig jaar geprivatiseerd en de prijs is omhoog gegaan van 5 dollar naar 50 dollar per persoon per nacht en dat om te kamperen, het is eigenlijk belachelijk. Maar er is geen alternatief, vrij kamperen mag niet in het park en de weg naar Chobe is nog ver dus hebben we geen keus.
Bij de ingang van de campsite geeft Stefano zijn reservatie af en we hebben ongelofelijk veel geluk, de man kan niet lezen en gaat er van uit dat de reservatie voor ons allemaal is.
Even later komt er nog iemand anders langs op de camping en vraagt terug naar de reservatie maar ook hij ziet niet dat ze eigenlijk maar voor 2 betaald hebben. De toiletten zijn nauwelijks 50 m verder maar hij vraagt ons om de auto te nemen als we s nachts moeten gaan het is hier te gevaarlijk.
We krijgen van mama een berichtje op de satteliet telefoon, Joke is geslaagd voor al haar examens, als dat geen goed nieuws is! Joke kan het bijna niet geloven.
 
19 februari
Op weg naar Chobe nemen we afscheid van Claudia en Stefano, wij gaan verder en zij blijven hier nog 2 nachten.
 
Wij rijden onmiddellijk Chobe binnen, eerst zien we niet veel diertjes en het is heel warm maar naar het einde worden we beloond met honderden olifanten die we zien baden in de rivier, kuddes buffels,
 
grote groepen olifanten die de weg oversteken, ook terug de hele kleine olifantjes en de grote mannetjes die willen tonen dat ze de baas zijn.
Oooh zo mooi
mama, mama, ik wil ook mee.
 
 
We komen net te laat aan in de schitterende lodge met goedkope camping ( goede tip Rhiarna) voor de boottocht op de Chobe rivier. Geen probleem ze zullen ons met een kleine motor boot naar de grote boot brengen die net vertrokken is. Als we op de grote boot stappen met ons 3 voelen we ons echt bekeken, we zitten toch al enkele dagen in de bush en hier op de boot zitten rijke Engelse en Duitse toeristen met dure zonnebrillen, safari outfit en makeup die ons allemaal aanstaren.
 
 
Toch is het een toffe tocht, we zien de olifanten deze keer van de andere kant van op het water. Ze spelen in het water, vechten en paren na deze hete dag en wij genieten van het schouwspel.
 
Deze avond laten we ons gaan; we reserveren een tafeltje in het restaurant van de logde naast het zwembad en met uitzicht op de rivier. We smullen van het heerlijke buffet en na onze eerste ronde worden we getrakteerd op Afrikaanse dans. Natuurlijk pikken ze Joke er uit om mee te doen. Op Joke haar goede resultaten!