to boldly go...

De thuiskomst

 

We krijgen bij Marc en Dela in Frankfurt nog een stevig ontbijt en om 12u steken ze ons buiten, ze vinden dat het tijd is om te vertrekken.

Een beetje zenuwachtig vertrekken we met ons jeepke in Frankfurt city richting 'Home'.

Enkele uurtjes later is het dan zo ver; onze laatste grens met héél gemengde gevoelens rijden we over. Nog een geluk; vandaag geen regen  maar het zonnetje dat schitterend straalt.

 

We rijden langs enkele heel bekende afritten. Vandaag rijden we hier niet af.

 

Ondertussen zijn ze thuis bezig met de laatste voorbereidingen

en er is zelfs nog tijd voor enkele familie foto's.

Bij ons lopen de zenuwen goed op.

Q-Music staat voor het eerst terug op, we sturen een berichtje voor een verzoek nummertje 'The final countdown' dit zou nu wel gepast zijn. Even later krijgen we een telefoontje; een verzoek nummertje kunnen ze niet spelen maar willen we even op de radio komen? Terwijl ik op wacht sta lukt het nog net een berichtje te sturen naar het thuisfront om de radio op te zetten.

Iedereen rond de auto om naar de radio te luisteren terwijl wij op de Brusselse ring rijden zijn we live op de radio. Onze zenuwen gaan nu echt de hoogte in. We weten niet wat we kunnen verwachten vandaag.

 

Voorziene aankomsttijd; 17u 40 exact zoals Joke het ons voorgedragen heeft.

En dan is het zo ver, onze afrit!

Emotioneel? toch wel hoor, ons welkomst comité.

en vooral; een hele dikke mama knuffel!

We krijgen onmiddelijk een pintje en een fles troela in ons hand, wat gebeurt er nu? Mama heeft soep gemaakt en vraagt of we meegaan? hmmm klinkt allemaal een beetje verdacht en ook Joke en kristof zijn hier niet.

Het thuisfront; Koen en Annick op de uitkijk.

We laten het maar gebeuren en we krijgen een echte 'Jeep' escorte vanaf de autostrade tot thuis.

De laatste kilometers komt ook de quad met zwaailicht voor ons rijden.

Nog 500 m te gaan en dan horen we een luide knal! Onze jeep gaat het nu toch niet begeven zeker? Neen, wij zijn het niet maar de quad staat in panne.

De drie jeeps rijden de quad voorbij, dit was wellicht geen deel van het plan.

Pas als wij voorbij rijden zien we dat het Mohamed en Jean-Max zijn die in de quad zitten. Die kunnen we toch niet laten staan? Geen nood we hebben ervaring; het sleeplint hebben we in een mum van tijd uit de auto.

En zo rijden we onze laatste meters van de 65 000 km die we afgelegd hebben met de quad achter ons aan.

En dan is het moment aangebroken; de Dodge van Kevin komt als eerste opgereden,..

de wrangler van Alexander

Wouter in zijn Range rover

en dan zijn wij aan de beurt....in ons goe ouw Patrolleke

Met Sebastian in ons midden, die alles vast legt op video.

recht in de armen van mama

 

 

dikke, dikke knuffels

 

 Els en Gerrit, de andere wereldreizigers in de familie of ze het willen of niet toch wel een beetje onze inspiratiebron.

Lovers??? of toch niet maar wel echte liefde

de zusjes

We worden voorgesteld aan de nieuwe babytjes en aan de kleine spruiten die al flink gegroeid zijn.

de halve familie Brackeva, ondertussen ook al wat groter geworden.

In al de drukte hebben we elkaar toch nog even terug gevonden.

Daar staat hij dan ons jeepke met boomstam van Botswana op het dak! En ja, jeepke. We hebben ongeloofelijk veel mailtjes en berichtjes gekregen met stemmen voor Jeepke of Carlos en de resultaten waren ongeveer 50/50 maar ik moet toch wel toegeven dat hoewel ik het niet echt een 'naam' vind jeepke toch wel heel veel genoemd wordt. Maar Carlos zullen we niet vergeten hoor!

Tijd voor de groepsfoto.

Echte Belgische frietjes van de frituur!

Een heerlijke Hamburger en een glas van ons streekbiertje 'De Ryck'.

De tent is versierd met de vlaggen van alle 28 landen die we doorkruist hebben.

hmmm smullen maar

Ah, papa daar ben je!

Joke roept iedereen tot orde

tijd voor speech

En de bloemetjes zijn niet voor ons maar voor de mama's, die hebben de afgelopen 15 maand toch wel het meeste afgezien.

En ja, terug thuis maar toch slapen we in ons jeepke deze nacht.